Tentoonstelling

Reislicht | Frank Stevens & Juan Martin Monte Casablanca

Reislicht

Twee fotografen, Frank Stevens en Juan Martin Monte Casablanca, die om verschillende redenen de wereld afreizen en met elk hun verhaal over wat hen tot het vastleggen van beelden heeft gebracht, vinden elkaar in hun gezamenlijke passie voor de straatfotografie.

Op zaterdag 13 juni, na de opening van de tentoonstelling, worden eveneens de multi-award film ‘Kluwen’ (‘Tangle’ in het Engels) en de nieuwe kortfilm ‘Doek’ van Carla Hoogewijs en Frank Stevens vertoond in de Basement Club. Als opwarmer tonen ze een selectie uit de diverse videoclips die ze samen hebben gemaakt.

De fototentoonstelling loopt twee weekends. Zaterdag 13 juni en zondag 14 juni en zaterdag 20 en zondag 21 juni:

zaterdag 13 juni: 13.30-22 uur, vernissage om 19 uur (iedereen welkom!) en aansluitend filmvoorstelling in Basement Club om 20.15 uur

• zondag 14 juni: 11-18 uur
• zaterdag 20 juni: 13.30-18 uur
• zondag 21 juni: 11-18 uur

Frank Stevens (°Gent, 1963)

Als zoon en kleinzoon van fotografen werd Frank tijdens zijn jeugd voortdurend getriggerd door camera’s, foto’s , dia- en filmvoorstellingen. Zijn unieke blik op de wereld nodigt ons uit om even door hetzelfde venster mee te kijken.

Doorheen de jaren verwierf hij enige faam met straatfotografie en ontving meerdere awards (o.a, LEICA Mastershot, 1x.com Award).

Samen met Peter Maes is hij de bezieler en drijvende kracht bij de succesvolle Streetlens Expo die jaarlijks plaatsvindt in Gent.

De kunstfilm ‘Kluwen’ (Tangle), die hij samen met partner Carla Hoogewijs realiseerde, werd wereldwijd verspreid en beloond met diverse awards.

Quote van Frank: “Met mijn foto’s wil ik schilderen in kleur en tekenen in zwart-wit.”

Juan Martin Monte Casablanca (°Buenos Aires, 1980)

Juan Martin Monte is een Argentijnse fotograaf en videokunstenaar die de afgelopen twintig jaar een omvangrijk internationaal oeuvre heeft opgebouwd. Zijn artistieke vorming begon niet in een academische setting, maar op de filmsets van zijn vader. Daar, in de praktijk van de filmproductie, leerde hij van jongs af aan de essentie van compositie, sfeer en visuele vertelling.

Na een belangrijke creatieve periode in Midden-Amerika (Costa Rica, Nicaragua en El Salvador), vestigde Monte zich in 2017 in Europa. Zijn werk kenmerkt zich door een scherp oog voor het ‘alledaagse’ (het ‘mundane’), waarbij hij de menselijke aanwezigheid in de publieke ruimte vastlegt. Of het nu gaat om de rauwe energie van een straatfestival of de verstilling van een mistige ochtend, Monte gebruikt licht als een middel om verbinding te zoeken met zijn omgeving.

Naast zijn autonome werk als freelance fotograaf is hij directeur van DeRuimte VZW, een organisatie die zich inzet voor gemeenschapsgerichte kunstprojecten. In zijn praktijk vloeien kunst en sociaal engagement naadloos in elkaar over, gedreven door de overtuiging dat creatieve expressie een universeel recht is dat grenzen en culturen overstijgt.

‘Doek’

Enerzijds gaat het over de productie van een doek, de link met een plant die de grondstof levert, de ‘ontginning’, ‘ontmanteling’, ‘manipulatie’, ‘bewerking’, enz. Hoe wij mensen met de dingen omgaan. Wij kunnen kiezen voor geweld, afbraak en vernietiging of de keuze maken om iets om te vormen tot iets mooi en waardevol. Anderzijds gaat het over hoe ook wij uit dezelfde grondstoffen bestaan en afstammen uit dezelfde ‘bron’ van leven. Aangezien we met alle elementen verwant zijn, maken we evengoed deel uit van de permanente herhaling van het natuurlijke proces van hoe na het sterven steeds weer nieuw leven groeit, er nieuwe mogelijkheden ontstaan. Om te eindigen in de oneindige beweging van deze cirkel die op het einde als het ware in de kosmos gekatapulteerd wordt.

“Een experiment gebaseerd op dingen die ik gemaakt heb met het rode doek. Een doek dat ‘geleefd’ heeft en me vergezelde tijdens mijn leven via de verschillende ‘rollen’ die het toegewezen kreeg. Toen het vaal, sletig en onbruikbaar werd, besloot ik letterlijk de diepere lagen op te zoeken en nieuwe vormen te creëren. Verbeelding en het manipuleren en filmen van deze nieuwe elementen leidde tot ‘Doek’.”

(Carla Hoogewijs)

‘Kluwen’

Kluwen is een multimediafilm waarin fantasierijke beelden en nazinderende woorden zich vermengen met suggestieve soundscapes om zo door te dringen tot de kernvragen van het menselijk bestaan.

Geconstrueerd als een monoloog in 5 hoofdstukken, begint Kluwen met één enkele adem van stoom en culmineert in het wonder van de celdeling, het symbool voor de cyclus van leven en dood.

Doorheen thema’s zoals chaos versus orde, de drang naar zelfexpressie en de zee als symbool voor het grenzeloze nodigt deze film uit tot reflectie over het leven als een noodzakelijk kluwen.